Iniekcje doszklistkowe – zabiegi mające charakter minimalnie inwazyjny (podanie odpowiedniego leku do wnętrza gałki ocznej w formie zastrzyku). Stosując ten sposób leczenia, po raz pierwszy można mówić nie tylko o ograniczaniu skutków zachorowania, lecz również o zwalczaniu przyczyn jego powstania.

Kwalifikacja pacjentów do tego rodzaju terapii odbywa się na podstawie badania okulistycznego, uzupełnionego o wykonanie angiografii fluoresceinowej lub także badania OCT. Wskazania stanowią wszystkie postacie wilgotne zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem.


Stosowane w leczeniu:

  • AMD
  • powikłań cukrzycy
  • zakrzepu żyły etc.


Metody leczenia:

Procedury są wykonywane w warunkach sali operacyjnej, pełnej jałowości i sterylności, by zminimalizować ryzyko powikłań infekcyjnych.

Kontrola pacjenta odbywa się 60 minut po iniekcji, następnego dnia, a następnie co 2 tygodnie.

W zależności od stosowanego preparatu, wstrzyknięcia są powtarzane w odstępach 4–6-tygodniowych, zwykle są to co najmniej 3 iniekcje. Po tym okresie wyniki leczenia są oceniane, ustalane są zalecenia co do dalszego postępowania (ewentualnych dalszych iniekcji, laseroterapii lub jeśli brak jest zadowalających efektów terapeutycznych, leczenie ulega zakończeniu).

Rodzaje stosowanych preparatów:

  • * EYLEA – stosowany w leczeniu wysiękowej postaci AMD
  • * OZURDEX – stosowany w leczeniu zakrzepu żyły w gałce ocznej
  • * LUCENTIS – stosowany w leczeniu wysiękowej postaci AMD

Opisywana forma postępowania może być stosowana niezależnie od wieku, a także w odróżnieniu od innych metod, również u chorych z bardzo niską ostrością wzroku, niekwalifikującą do np. laseroterapii.


Przeciwwskazania:

Przeciwwskazanie do tego rodzaju leczenia stanowić mogą niektóre choroby serca i zaburzenia krążenia w centralnym układzie nerwowym. W odróżnieniu od najczęściej dotąd stosowanej laseroterapii, iniekcje doszklistkowe pozwalają mieć nadzieję nie tylko na poprawę stanu miejscowego siatkówki – anatomiczną, lecz również poprawę czynności plamki, co skutkować może poprawą ostrości wzroku. W każdym jednak przypadku decydujące znaczenie ma wczesne rozpoznanie schorzenia, postępowanie terapeutyczne ma na celu poprawę komfortu życia i widzenia pacjentów, dającą nadzieję na zachowanie możliwie najlepszego funkcjonowania narządu wzroku.